My jmčalisia dalej i dalej,
Pavietra u tvar biła chvalaj.
Moj koń pačynaŭ ŭžo chrapieć,
Za nami imčałasia Śmierć.

Jak bieh jojny zzadu byŭ chutki,
Dy pozirk vačej jojnych žudki,
Ŭ jim byŭ čornych mohiłak zmrok
Dy moj niezazdrojslivy rok.

Prajšło značna bolš za hadzinu
Jak pozirk jaje režaŭ śpinu,
Jak ja ŭratavańnia ŭžo dbaŭ,
Dy koń moj zamučany ŭpaŭ.

Tak ja ŭ ratavacca žadańni,
Ad sonca i žaždy ŭ stradańni,
Kab dušu nia dać maju zžać,
Ŭsie mocy addaŭ, kab biažać.

Ja bioh, čuj’čy žaždu i hoład
Dy ŭbačyŭ napieradzie horad.
Vysoki ja ŭbačyŭ tam mur,
La mura pasučychsia kur.

U sprobie rašyć jak-ta dramu
Šukać ja pačaŭ mura bramu.
Dy tut nahnała mianie Śmierć
“Ty što, uciačy dumaŭ śmieć?”

Ŭ abdymkach mianie duža zžała,
Dy kosu ŭ ruku maju dàła.
Było jojny śmiech nie uniać
“Tvoj šerah mianie dahaniać!”

I chutka pabiehła znoŭ preč.
“Hulnia časam fajnaja reč!” 

Siužet pakradzien adsiul :)